MaY-:-Hay

วันนี้เป็นอะไรที่ ซวยเข้าขั้นเลย

 เริ่มมาตอนเช้า มันก็รู้สึกมีลางสังหรณ์แปลกๆ

 แต่ก็พยายามไม่คิดอะไร พยามคิดไปในทางบวก

 ว่าวันนี้อาจจะดีก็ได้มั้ง แต่เซ็นส์มันก็ยังรู้สึกไม่สบายใจ

 ระหว่างยืนรอรถเมล์ ก็คุยกับแม่ไปเรื่อยๆ (แม่มาส่งที่ป้ายรถเมล์)

 แม่ก็บอกว่า กระเป๋า(ลาก) .. ก็อย่าไปกระชากตรงที่ลากมันแรงนะ

 มันง่อนแง่นอยู่ ไอ้เราก็รับคำ แล้วสักพักรถเมล์ก็มา

 แต่วันนี้มาไม่ตามเวลานะ มันมาสายไป 5 นาที

 ก้าวขึ้นรถไป ก็พบว่าเป็นคนขับรถคนใหม่

 ไอ้เราก็บอกเค้าว่า "Go to Sierra" (เป็นอันเข้าใจกันว่า ไปเซียร่า คอลเลจ)

 เหตุที่ต้องบอกเค้าเพราะว่า เค้าจะได้ จ่ายตั๋วให้กับเรา

 เพราะเราต้องไป Transfer (ต่อ) รถอีก

 ที่นี่มันดีอย่าง ในชั่วโมง Rush Hour (มี 2 ช่วงเวลา เช้า กับเย็น)

 มันสามารถใช้ตั๋วเดิมนั่งรถเมล์ต่อไปยังจุดหมายปลายทางได้

 เดี๋ยวเล่าไปเรื่อยๆคงจะนึกภาพออก แล้วตั๋วก็ไม่แพงเท่าไร

 แค่ 1.5 ดอลลาร์เท่านั้น (ถูกแล้วหรอเนี่ย - -*)

 มันก็ถูกกว่าที่ออสเป็นหลายเท่าล่ะนะ (ที่นั่นนั่ง 5 ป้าย 1.7 ดอลลาร์แล้ว)

 ทีนี้พอไปถึง Galleria (แกเลอเรีย) ซึ่งมันคือสถานที่ต่อรถหลักๆนั่นเอง

 เราก็พบว่า รถที่จะไปโรงเรียน มันออกไปแล้ว...!!!

 "ซวยจริงๆเลย" นั่นเป็นคำอุทาน ที่หลายๆคนที่นั่งรถคันเดียวมากะเราคงอยากจะพูด

 เพราะส่วนใหญ่ คนที่มารถคันเดียวกับเรา ก็ไป Sierra College ทั้งนั้นแหละ

 เป็นอันว่าก็ทำอะไรกันไม่ได้ จึงต้องรอคันต่อไป วนมารับ....

 ซึ่งต้องรอถึง 1 ชั่วโมง!!! แต่ว่า..."โอ้แม่เจ้า กรูมีสอบตอนเช้านี่หว่า!!"

 ซวยยกกกำลัง 2 เพราะพลาดสอบเป็นแน่แท้แล้ว T^T

 แล้วครูที่นี่ไม่มีการให้สอบทีหลังด้วย เวรกรรมจริงๆ - -"

 เพราะว่าที่นี่มันขาดสอบได้ 2-3 ครั้ง ระบบจะต่างจากไทยนิดหน่อย

 โดยที่เค้าจะเอาผลสอบมารวมแล้วเลือกอันที่แย่ที่สุดออกไป 2-3 อัน

 แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่อยากจะขาดสอบหรอกนะ เสียโอกาสโดยใช่เหตุจริงๆเลย - * -

 ทีนี้พอไปถึงโรงเรียน ราวๆ 8.50 กะลังรีบเดินดุ่มๆมุ่งไปที่ห้องเรียน

 ไอ้ที่ลากกระเป๋าดันหลุดโพล้ะ!! ออกมา "ว้อยย!! ไรอีกวะเนี่ย!!" เซ็งสิคะ จริงมั้ย

 เพราะที่แย่คือ วันนี้เอาหนังสือไปเต็มพิกัดค่ะ รวมๆก็ 8เล่ม+ดิคชันนารี่ เล่มเป้งๆ 0.o"

 แล้วหนังสือเรียนแต่ละเล่มก็หนาพอๆกะแฮรี่พอตเตอร์ (นั่นคือเหตุผลที่ต้องใช้กระเป๋าลาก - -*)

 แล้ว...กระเป๋ามันไม่มีที่สะพายด้วยมีแต่หูไว้หิ้ว

 "ก็ต้องเป็นนักกล้ามกันสักวันล่ะวะ!!" ไม่อยากบอกเลยว่า หนักมาก แทบขาดใจ T^T

 แล้วแต่ละตึกแมร่งเดินห่างกันเป็น 10 นาที มีเนินเขาเล็กๆด้วย โหดดดดสาดดดด!!

 ทีนี้ก้เข้าเรียนคาบแรกสายไป 1 ชั่วโมง พอคาบที่ 2...ก็พบว่า อาจารย์ไม่มา

 "ว้อยยยยยยย!! ...@#$*!^&*(*#...." จริงๆมันน่าดีใจออกที่ครูไม่มาเนี่ย

 แต่ว่ามันต้องไม่ใช่วันนี้ดิ เพราะพอมองมุมกลับ ก็จะพบว่า

 ตกลงเราจะรีบแหกขี้ตาตื่นมาตั้งแต่ ตี 5.50 มาเพื่ออะไรวะ

 คาบแรกก็สาย คาบสอง ครูไม่มา แบบนี้ตรูตื่นสัก 8 โมงก็ด้าย -*-

 ในเมื่อตอนเช้ามัน พลาดไปซะหมดแบบนี้.....เฮ้อ...

 แล้วตอนบ่าย คาบบ่ายก็แจกผลสอบย่อยๆ โอ้ย ได้ F ค่ะ แหล่มจริงๆ T^T

 "ห่าาา!! เอ้ยยย!! .. ตรูอุตส่าห์รู้ศัพท์ทุกตัว เจือกใส่ไม่ถูกช่อง" เวรจริงๆ

 ทีคราวที่แล้วไม่รู้ศัพท์สักกะตัว มันยังได้คะแนนมากกว่านี้ตั้งเยอะ - -"

 ต้องโทษอาจารย์แหละ แมร่งเล่นทริคที่โจทย์ เหอๆ

 อยากจะถามว่า ตกลงจะให้กรูรู้ Meaning หรือจะให้กรูวิเคราะห์โจทย์กันแน่ฟระ

 เซ็งชมัดเลย ซวยทั้งวัน กว่าจะกลับถึงบ้านก็เหนื่อยล้ากันเต็มที่

 เลยมานนั่งระบายความซวยในนี้ซะหน่อย

 หวังว่าผู้อ่านคงจะชอบนะ เรื่องราวชีวิตเด็กนอกเนี่ย

 ชีวิตชาวบ้านทำไมเค้าสวยหรู แล้วชีวิตเรามันไม่สวยหรูบ้างเนี่ย 555

 ชีวิตมันก็ต้องสู้ต่อไป เนอะ..

 ก่อนไป แถม อีกละ รูปเก่าๆ ของพี่สาวทั้ง 2 คน

 

 

  รูปเก่าๆ ที่หวนคิดถึงเสมอ 

  ไปละ