แค่ คน ที่ มี หัวใจ
posted on 13 Apr 2009 23:33 by banrihay in LiFe
ช่วงนี้.. อาการ จิตหลุดมันกำเริบล่ะ
รึเพราะจะเข้าวัยเบญจเพสหรือไงไม่รู้ ... ฮอร์โมนมันคงเปลี่ยน
อารมณ์มันวกไปวนมา คิดฟุ้งซ่านแต่เรื่องเดิมๆ
พักหลังมานี่รู้สึกเลย...ว่าตัวเองออกอาการมากขึ้นๆทุกที
ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าจะทำยังไงดี
พล่ามมา 5 บรรทัด ใครมาอ่านคงจะงง ว่านี่มันจะพูดถึงอะไรกันแน่ฟระ 5555
ก็พูดถึงเรื่องความรัก น่ะสิ 5555 แต่มันจะไม่แปลกหรอก ถ้าความรักของเรามันปกติ !!
...
...
(จะเข้าสู่โหมด YuRi ล่ะนะ...บอกไว้ก่อนไม่งั้น....เดี๋ยวจะสับสนเอา 555)
...
...
(พร้อมแล้วใช่มะ ..555)
...
...
ช่วงพักหลังๆมานี่ได้มีโอกาสดูหนังเกี่ยวกับ ญ / ญ
แล้วเรื่องที่ว่ามันเป็นอะไรที่โดนมาก
แบบว่าแต่ก่อนนี้ไม่เกิดอาการอะไรแบบนี้นะเวลาดูหนังพวกนี้
สงสัยต่อมฮอร์โมนเพิ่งจะเริ่มทำงานจริงๆ
ไม่ใช่แค่เรื่องนี้เท่านั้น... ยังมีอีกอย่างที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
คือ ดูพวกละครที่พอถึงตอนเศร้า มันก็อินจัดจนร้องไห้ตามซะงั้น
บางทีน้ำตาแตกไปก่อนตัวละครมันจะร้องอีก เหอๆๆ บ้าไปแล้ว
กลับเข้าสู่เรื่องเดิมต่อ...
อย่างที่บอก ว่าช่วงนี้ได้ดูหนัง และ การ์ตูน ที่เนื้อเรื่องมันเกี่ยวกับความรักของ ญ/ญ
บอกตรงๆเลย...ว่าแต่ก่อนเนี่ย ... ดูแล้วเครียด !!
แต่.. หลังจากได้ดู Spider Lilies เข้าไป ก็เกิดอาการ อยากจะเข้าใจตัวเองให้ถ่องแท้
เพราะมันดันมีฉากที่ทำให้เราเกิดอาการ..... เคลิ้ม ไปชั่วขณะ... - -"
เลยพยายามหาอะไรที่ใกล้เคียงมาดู จนได้ไปเจอการ์ตูนเรื่อง Strawberry Panic !!
เป้นเรื่องราวของโรงเรียนสตรีล้วน มิได้มีตัวผู้โผล่มาในฉากเลย ฮ่าๆๆๆ
...อันที่จริงเราไม่ควรเริ่มด้วยเรื่องนี้เลย ...เพราะมันเป็นอะไรที่...ทำให้เรากู่ไม่กลับเป็นแน่แท้แล้ว
นั่งดูไปก็อินไปกับตัวละคร มีตื่นเต้น มีอารมณ์เศร้า มีการลุ้น...และอารมณ์วาบหวิว
.. แม้ใครๆจะบอกว่าเส้นของอนิเมะมันแข็งดูแล้วหมดอารมณ์ .....บลาๆๆ
แต่เราก็ชอบ สายตาของตัวเอกมากๆ คือเพิ่งจะเข้าใจตัวเองจริงๆ ว่าแพ้ผู้หญิงแบบนี้
แล้วผู้หญิงแบบนี้มันไม่มีในโลกนี้ด้วย ฮ่าๆๆๆ ... (หมู่บ้านคานทองนิเวศถามหาแล้วกรู *--*)
ถึงมีจริง ผู้หญิงแบบนี้ก็ดันไปชอบผู้ชายกันหมด (เป็นธรรมดานี่เนอะ - -")
แต่... อันที่จริง ที่ผ่านๆมา คนที่เราชอบ แต่ละคน ... ก็ไม่ได้สวยมากมายอะไรเลย
แต่ทุกคน ...มีเสน่ห์ที่ สายตา ... ปิ๊งๆๆ ... 5555
ไม่ใช่ตาหวานนะจ๊ะ ...อย่าเข้าใจผิด ... แต่เป็นสายตาที่คม และดูมีความมั่นใจ กล้าสบตา..
ด้วยความที่เราพยายามเปลี่ยนตัวเองมามากมาย 1 ในเรื่องที่เปลี่ยนคือการสบตา...
เราชอบที่จะคุยโดยการสบตา เพราะมันหมายถึงความจริงใจ อาจจะดูไม่สุภาพไปบ้างในบางครั้ง
แต่มันก็รู้สึกดีนะที่ได้สบตาฝ่ายตรงข้าม แต่ถ้าอีกฝ่ายเป็นคนในสเป้คเราล่ะก็..
บอกตรงๆเลยว่าถ้าต้องคุยแล้วสบตาบ่อยๆ มันก็ทำให้เราเขินเองไม่น้อยเลย
และเค้าเหล่านั้นก็ไม่รู้เลย ว่าทำให้เราหวั่นไหวไปไม่น้อย ด้วยสายตาพวกเค้าเอง
ส่วนเรื่องแฟนเนี่ยไม่ต้องพูดถึง... รับประทานแห้วทุกครั้งแหละ เรามันขี้อายเกินกว่าที่จะไปจีบใคร
มีครั้งนึง ที่พยายามรุก ทั้งๆ ที่ฝืนใจในการกระทำของตัวเองไปมากมาย (ก็คนมันป๊อดจริงๆ)
แต่ก็แห้วอยู่ดี ชีคนนั้นทำตัวเหินห่างจากลาไปเลย เศร้าจิตจริงๆ
ทีนี้เลยจะทำอะไรก็ไม่เคยมีความมั่นใจเลย กลัวนั่นกลัวนี่ทุกทีสิน่ะ
เห็นเราสบายๆแบบนี้ อันที่จริงก็มีเรื่องกลุ้มใจหรอกนะ *----*
ความรักที่มันไม่ปกติก็ยากแบบนี้แหละ T^T
ช่วงนี้ไม่รู้ว่ามันเป็นยังไงเรื่องการแต่งตัวเนี่ย
ไอ้เราก็อยากแต่งให้มันเข้ากับบุคลิก (ร่างใหญ่) แต่ออกมาดูดี...
เลยหันมาใส่เสื้อจำพวกเสื้อเชิ้ตกับกางเกงยีนส์ รองเท้าหนังทรงผู้ชายแต่หัวแหลมสีขาว
แน่นอนว่าเสื้อก็ซื้อมาจาก แผนกผู้ชายเช่นเคย เพราะไซส์ผู้หญิงมันหายากมาก
ส่วนรองเท้าเนี่ย ตอนแรก จะซื้อไปใส่ตอนทำงาน แต่คัทชูใหญ่สุดของผู้หญิงที่หามาได้
มันก็คับได้ใจเลย ขนาดว่าเบอร์ 9 แล้วนะ -*- ยี่ห้อ เนเชอร์ไลเซอร์เลยนะ แพงด้วย
แต่พอใส่ไป 1 วัน .... แค่วันเดียวเท่านั้น ... ต้องแจ้นไปซื้อคู่ใหม่
คราวนี้ก็เช่นเคย ไปแผนกผู้ชาย ... มองหาคู่ที่ไม่แมนเกินไป
เลยได้มา 2 คู่
สีขาวทั้ง 2 คู่ (เพื่อลดความแมน 555)
มันมีคู่นึงออกแนว ใส่ไปเที่ยวได้ เราเลยเอามาใส่กะยีนส์ซะเลย
ได้ใจมาก ดูไฮโซขึ้นมาทันที แต่ดันเหมือนทอมหนักขึ้นไปอีก - -"
ช่วยไม่ได้แระ ต้องทำใจ ใส่เสื้อผ้าผู้หญิงไม่ค่อยขึ้นเท่าไร แถมไอ้ที่สวยๆก็ไม่มีไซส์
ส่วนร้านที่ทำเพื่อคนอ้วนเนี่ยไม่ต้องพูดถึงเลย ...
มันไม่มีสไตล์อย่างที่เราชอบเลย มันผู้หญิงเกิ้นนนนน *---*
หุ่นก็ไม่ให้ที่จะใส่อะไรแบบนั้นด้วย ถ้าผอมแล้วมาใส่จะไม่อายเลย 555
เพราะงั้นเวลาเราไปช้อปปิ้ง ก็ไม่เคยต้องไปเดินซื้อเสื้อผ้าเลย
ไม่เคยคิดจะเข้า จะลองด้วย มันไม่มีไซส์นี่หว่า จะดูไปทำไม 555
แต่ใครไปกับเรา จะช้อปอะไรก็เชิญตามสบายควงเราไปได้ทุกที่แหละ ไม่เกี่ยงหรอก
ปกติไปกะแม่ก็รอจนชิน เป็นงี้มาตั้งแต่เด็กๆแล้ว
แต่ใครไปกับเราแล้วจะให้เรามาซื้อเสื้อผ้าให้ตัวเองเนี่ย ...
คนนั้นมีเซ็นส์ด้านเสื้อผ้ากับเราสักนิดนึงนะ 555 เพราะดูเองไม่เป็น 555
กลับมาเรื่องเดิม...
ตอนนี้หลังจากที่รู้ใจตัวเองแน่แล้วว่ากู่ไม่กลับแน่ๆ..
ก็หันมาตั้งใจลดความอ้วนแบบจริงจัง ... (มันลงมาแล้ว 10 โลก็ต้องลงให้ได้อีก)
โดยการ ออกกำลัง + ลดอาหารจำพวกแป้ง น้ำตาล + อาหารมื้อสุดท้ายที่กินก่อนนอน 3-6 ชั่วโมง
ทำแบบนี้มันอาจจะลดช้า แต่เราก็ห่วงสุขภาพด้วยล่ะ
เพราะเราเป็นโรคลม+ความดันเลือดสูง ง่าย ยิ่งอากาศร้อนๆ ต้องระวังมาก
เราไม่สามารถจะอดอาหารได้เลย เพราะเมื่อใดที่ต้องอดอาหาร
มันจะเกิดลมในกระเพาะ แล้วทำให้เราปวดหัว ความดันขึ้นทันที
ถ้าเป็นแล้วเป็นทั้งวัน ต้องกินพารา +นอนพักยาวๆเท่านั้นจึงจะหาย
สรุปเลยดีกว่า ที่เล่าๆมาเนี่ย ขอบอกเลยนะ 55555
ว่า ... เราไม่ใช่ทอม 55555 อ่าว แล้วเป็นอะไร สงสัยอ่ะดิ
คิดเอาเองละกัน ว่าเป็นอะไรดี 5555
แต่ไม่ใช่ทอมแน่ๆ เพราะไม่ชอบทอมด้วยล่ะ ดี้ก็ไม่ชอบ
ชอบคนมีเสน่ห์ ตาคม มั่นใจ แบบ Shizuma ใน Strawberry Panic 555 [แต่ฉายาชีคือ เจ๊หื่นนะ 555]
ถ้าในความเป็นจริงของโลกนี้ ไม่มีคนแบบนั้น ... เราก็ยินดีนะ ที่จะฝันอยู่กับโลกแห่งจินตนาการ 555
เพราะสำหรับเรา .. ไม่ว่าจะต้องเจ็บปวดอีกกี่ครั้ง หรืออาจจะต้องใช้เวลาค้นหาคนที่ใช่ไปตลอดชีวิต
ความรักก็ยังเป็นสิ่งที่ดีเสมอ เราไม่เคยท้อที่จะเริ่มต้นชอบใคร
เพราะความรักของเราคือการให้ แค่ได้อยู่ใกล้ๆสิ่งที่เรารักก็มีความสุขมากพอแล้ว
เพราะงั้นไม่ว่าจะรัก ใคร อะไรก็ตาม .. ก็มีความสุขแล้ว ;)
รึเพราะจะเข้าวัยเบญจเพสหรือไงไม่รู้ ... ฮอร์โมนมันคงเปลี่ยน
อารมณ์มันวกไปวนมา คิดฟุ้งซ่านแต่เรื่องเดิมๆ
พักหลังมานี่รู้สึกเลย...ว่าตัวเองออกอาการมากขึ้นๆทุกที
ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าจะทำยังไงดี
พล่ามมา 5 บรรทัด ใครมาอ่านคงจะงง ว่านี่มันจะพูดถึงอะไรกันแน่ฟระ 5555
ก็พูดถึงเรื่องความรัก น่ะสิ 5555 แต่มันจะไม่แปลกหรอก ถ้าความรักของเรามันปกติ !!
...
...
(จะเข้าสู่โหมด YuRi ล่ะนะ...บอกไว้ก่อนไม่งั้น....เดี๋ยวจะสับสนเอา 555)
...
...
(พร้อมแล้วใช่มะ ..555)
...
...
ช่วงพักหลังๆมานี่ได้มีโอกาสดูหนังเกี่ยวกับ ญ / ญ
แล้วเรื่องที่ว่ามันเป็นอะไรที่โดนมาก
แบบว่าแต่ก่อนนี้ไม่เกิดอาการอะไรแบบนี้นะเวลาดูหนังพวกนี้
สงสัยต่อมฮอร์โมนเพิ่งจะเริ่มทำงานจริงๆ
ไม่ใช่แค่เรื่องนี้เท่านั้น... ยังมีอีกอย่างที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
คือ ดูพวกละครที่พอถึงตอนเศร้า มันก็อินจัดจนร้องไห้ตามซะงั้น
บางทีน้ำตาแตกไปก่อนตัวละครมันจะร้องอีก เหอๆๆ บ้าไปแล้ว
กลับเข้าสู่เรื่องเดิมต่อ...
อย่างที่บอก ว่าช่วงนี้ได้ดูหนัง และ การ์ตูน ที่เนื้อเรื่องมันเกี่ยวกับความรักของ ญ/ญ
บอกตรงๆเลย...ว่าแต่ก่อนเนี่ย ... ดูแล้วเครียด !!
แต่.. หลังจากได้ดู Spider Lilies เข้าไป ก็เกิดอาการ อยากจะเข้าใจตัวเองให้ถ่องแท้
เพราะมันดันมีฉากที่ทำให้เราเกิดอาการ..... เคลิ้ม ไปชั่วขณะ... - -"
เลยพยายามหาอะไรที่ใกล้เคียงมาดู จนได้ไปเจอการ์ตูนเรื่อง Strawberry Panic !!
เป้นเรื่องราวของโรงเรียนสตรีล้วน มิได้มีตัวผู้โผล่มาในฉากเลย ฮ่าๆๆๆ
...อันที่จริงเราไม่ควรเริ่มด้วยเรื่องนี้เลย ...เพราะมันเป็นอะไรที่...ทำให้เรากู่ไม่กลับเป็นแน่แท้แล้ว
นั่งดูไปก็อินไปกับตัวละคร มีตื่นเต้น มีอารมณ์เศร้า มีการลุ้น...และอารมณ์วาบหวิว
.. แม้ใครๆจะบอกว่าเส้นของอนิเมะมันแข็งดูแล้วหมดอารมณ์ .....บลาๆๆ
แต่เราก็ชอบ สายตาของตัวเอกมากๆ คือเพิ่งจะเข้าใจตัวเองจริงๆ ว่าแพ้ผู้หญิงแบบนี้
แล้วผู้หญิงแบบนี้มันไม่มีในโลกนี้ด้วย ฮ่าๆๆๆ ... (หมู่บ้านคานทองนิเวศถามหาแล้วกรู *--*)
ถึงมีจริง ผู้หญิงแบบนี้ก็ดันไปชอบผู้ชายกันหมด (เป็นธรรมดานี่เนอะ - -")
แต่... อันที่จริง ที่ผ่านๆมา คนที่เราชอบ แต่ละคน ... ก็ไม่ได้สวยมากมายอะไรเลย
แต่ทุกคน ...มีเสน่ห์ที่ สายตา ... ปิ๊งๆๆ ... 5555
ไม่ใช่ตาหวานนะจ๊ะ ...อย่าเข้าใจผิด ... แต่เป็นสายตาที่คม และดูมีความมั่นใจ กล้าสบตา..
ด้วยความที่เราพยายามเปลี่ยนตัวเองมามากมาย 1 ในเรื่องที่เปลี่ยนคือการสบตา...
เราชอบที่จะคุยโดยการสบตา เพราะมันหมายถึงความจริงใจ อาจจะดูไม่สุภาพไปบ้างในบางครั้ง
แต่มันก็รู้สึกดีนะที่ได้สบตาฝ่ายตรงข้าม แต่ถ้าอีกฝ่ายเป็นคนในสเป้คเราล่ะก็..
บอกตรงๆเลยว่าถ้าต้องคุยแล้วสบตาบ่อยๆ มันก็ทำให้เราเขินเองไม่น้อยเลย
และเค้าเหล่านั้นก็ไม่รู้เลย ว่าทำให้เราหวั่นไหวไปไม่น้อย ด้วยสายตาพวกเค้าเอง
ส่วนเรื่องแฟนเนี่ยไม่ต้องพูดถึง... รับประทานแห้วทุกครั้งแหละ เรามันขี้อายเกินกว่าที่จะไปจีบใคร
มีครั้งนึง ที่พยายามรุก ทั้งๆ ที่ฝืนใจในการกระทำของตัวเองไปมากมาย (ก็คนมันป๊อดจริงๆ)
แต่ก็แห้วอยู่ดี ชีคนนั้นทำตัวเหินห่างจากลาไปเลย เศร้าจิตจริงๆ
ทีนี้เลยจะทำอะไรก็ไม่เคยมีความมั่นใจเลย กลัวนั่นกลัวนี่ทุกทีสิน่ะ
เห็นเราสบายๆแบบนี้ อันที่จริงก็มีเรื่องกลุ้มใจหรอกนะ *----*
ความรักที่มันไม่ปกติก็ยากแบบนี้แหละ T^T
ช่วงนี้ไม่รู้ว่ามันเป็นยังไงเรื่องการแต่งตัวเนี่ย
ไอ้เราก็อยากแต่งให้มันเข้ากับบุคลิก (ร่างใหญ่) แต่ออกมาดูดี...
เลยหันมาใส่เสื้อจำพวกเสื้อเชิ้ตกับกางเกงยีนส์ รองเท้าหนังทรงผู้ชายแต่หัวแหลมสีขาว
แน่นอนว่าเสื้อก็ซื้อมาจาก แผนกผู้ชายเช่นเคย เพราะไซส์ผู้หญิงมันหายากมาก
ส่วนรองเท้าเนี่ย ตอนแรก จะซื้อไปใส่ตอนทำงาน แต่คัทชูใหญ่สุดของผู้หญิงที่หามาได้
มันก็คับได้ใจเลย ขนาดว่าเบอร์ 9 แล้วนะ -*- ยี่ห้อ เนเชอร์ไลเซอร์เลยนะ แพงด้วย
แต่พอใส่ไป 1 วัน .... แค่วันเดียวเท่านั้น ... ต้องแจ้นไปซื้อคู่ใหม่
คราวนี้ก็เช่นเคย ไปแผนกผู้ชาย ... มองหาคู่ที่ไม่แมนเกินไป
เลยได้มา 2 คู่
สีขาวทั้ง 2 คู่ (เพื่อลดความแมน 555)
มันมีคู่นึงออกแนว ใส่ไปเที่ยวได้ เราเลยเอามาใส่กะยีนส์ซะเลย
ได้ใจมาก ดูไฮโซขึ้นมาทันที แต่ดันเหมือนทอมหนักขึ้นไปอีก - -"
ช่วยไม่ได้แระ ต้องทำใจ ใส่เสื้อผ้าผู้หญิงไม่ค่อยขึ้นเท่าไร แถมไอ้ที่สวยๆก็ไม่มีไซส์
ส่วนร้านที่ทำเพื่อคนอ้วนเนี่ยไม่ต้องพูดถึงเลย ...
มันไม่มีสไตล์อย่างที่เราชอบเลย มันผู้หญิงเกิ้นนนนน *---*
หุ่นก็ไม่ให้ที่จะใส่อะไรแบบนั้นด้วย ถ้าผอมแล้วมาใส่จะไม่อายเลย 555
เพราะงั้นเวลาเราไปช้อปปิ้ง ก็ไม่เคยต้องไปเดินซื้อเสื้อผ้าเลย
ไม่เคยคิดจะเข้า จะลองด้วย มันไม่มีไซส์นี่หว่า จะดูไปทำไม 555
แต่ใครไปกับเรา จะช้อปอะไรก็เชิญตามสบายควงเราไปได้ทุกที่แหละ ไม่เกี่ยงหรอก
ปกติไปกะแม่ก็รอจนชิน เป็นงี้มาตั้งแต่เด็กๆแล้ว
แต่ใครไปกับเราแล้วจะให้เรามาซื้อเสื้อผ้าให้ตัวเองเนี่ย ...
คนนั้นมีเซ็นส์ด้านเสื้อผ้ากับเราสักนิดนึงนะ 555 เพราะดูเองไม่เป็น 555
กลับมาเรื่องเดิม...
ตอนนี้หลังจากที่รู้ใจตัวเองแน่แล้วว่ากู่ไม่กลับแน่ๆ..
ก็หันมาตั้งใจลดความอ้วนแบบจริงจัง ... (มันลงมาแล้ว 10 โลก็ต้องลงให้ได้อีก)
โดยการ ออกกำลัง + ลดอาหารจำพวกแป้ง น้ำตาล + อาหารมื้อสุดท้ายที่กินก่อนนอน 3-6 ชั่วโมง
ทำแบบนี้มันอาจจะลดช้า แต่เราก็ห่วงสุขภาพด้วยล่ะ
เพราะเราเป็นโรคลม+ความดันเลือดสูง ง่าย ยิ่งอากาศร้อนๆ ต้องระวังมาก
เราไม่สามารถจะอดอาหารได้เลย เพราะเมื่อใดที่ต้องอดอาหาร
มันจะเกิดลมในกระเพาะ แล้วทำให้เราปวดหัว ความดันขึ้นทันที
ถ้าเป็นแล้วเป็นทั้งวัน ต้องกินพารา +นอนพักยาวๆเท่านั้นจึงจะหาย
สรุปเลยดีกว่า ที่เล่าๆมาเนี่ย ขอบอกเลยนะ 55555
ว่า ... เราไม่ใช่ทอม 55555 อ่าว แล้วเป็นอะไร สงสัยอ่ะดิ
คิดเอาเองละกัน ว่าเป็นอะไรดี 5555
แต่ไม่ใช่ทอมแน่ๆ เพราะไม่ชอบทอมด้วยล่ะ ดี้ก็ไม่ชอบ
ชอบคนมีเสน่ห์ ตาคม มั่นใจ แบบ Shizuma ใน Strawberry Panic 555 [แต่ฉายาชีคือ เจ๊หื่นนะ 555]
ถ้าในความเป็นจริงของโลกนี้ ไม่มีคนแบบนั้น ... เราก็ยินดีนะ ที่จะฝันอยู่กับโลกแห่งจินตนาการ 555
เพราะสำหรับเรา .. ไม่ว่าจะต้องเจ็บปวดอีกกี่ครั้ง หรืออาจจะต้องใช้เวลาค้นหาคนที่ใช่ไปตลอดชีวิต
ความรักก็ยังเป็นสิ่งที่ดีเสมอ เราไม่เคยท้อที่จะเริ่มต้นชอบใคร
เพราะความรักของเราคือการให้ แค่ได้อยู่ใกล้ๆสิ่งที่เรารักก็มีความสุขมากพอแล้ว
เพราะงั้นไม่ว่าจะรัก ใคร อะไรก็ตาม .. ก็มีความสุขแล้ว ;)